شیوع آن متغیر است و بین 50 تا 230 مورد در هر 100،000 نفر گزارش شده است. در همۀ نژادها دیده می¬شود و ارجحیت جنسی ندارد.

میزان شیوع کراتوکونس 1 طرفه در خدود 4-2 درصد است.
سن شروع ان در سن بلوغ است که قرنیه شروع به نازک شدن و برجسته شدن (جلو آمدن) مشابه تصویر 1 می¬کند. که این اتفاق منجر به ایجاد آستیگماتیسم نامنظم و افزایش انحنای قرنیه می¬شود.
معمولاً این پروسه 10 تا 20 سال طول می¬کشد تا بتدریج متوقف می¬شود .

میزان پیشرفت بیماری متغیر است و شدت آن هم در زمان پیشرفت بیماری از یک آستیگمات کم که فقط باید تحت پیگیری قرار گیرد، تا نازکی شدید و ایجاد اسکار قرنیه که نیاز به پیوند قرنیه دارد متغیر است.