علت این تغییرات ناشناخته است ولی تئوریهای مطرح تغییرات سطح آنزیمی و استعداد ژنتیکی را معرفی می کنند. تغییرات سطح آنزیمی شامل افزایش فعالیت پروتئازهل است که منجر به شکستن چیوند بین کلاژن های استرومای قرنیه است.

نسبت سطح کراتان سولفات به درماتان سولفات در این افراد با افراد افراد نرمال فرق دارد.

هم چنین در این افراد افزایش سطح آنزیم های لیزومی و پروتئولتیک هم دیده شده است.

علائم اولیه کراتوکونوس

• عیب انکساری غیر قرنیه بین دو چشم با آستیگمات بالا یا آستیگمات افزایش یابنده
• نا منظمی سطح قرنیه
• رفلکس scissor رتینوسکوپی
• علائم تصویربرداری شامل inferior steeping و افزایش کراتومتری و …
• نازکی قرنیه به ویژه در قسمت پایینی قرنیه
• علامت Rizutti: دیدن حالت مخروطی است داخل قرنیه وقتی نور را از سمت خارجی قرنیه می تابانیم
• Fleischerring
• Vogt’s striae

علائم تاخیری کراتوکونوس شامل:

• Munson’s sign برآمدگی پلک پایین در نگاه به پایین
• اسکار سطحی قرنیه به دلیل پارگی لایه دومن
• هیدروپس حاد به دلیل پارگی لایه دسمه و نفوذ مایع زلالیه در استروما که به سبب ضخیم شدن استرومای قرنیه همراه کاهش بینایی و درد است.
• اسکار در استروما پس از بهبودی هیدروپس

کراتوکونوس پیشرونده:

این پیشرفت در هر سنی می تواند دیده شود. که اصلاح دید عینک با پیشرفت بیماری سخت تر می شود.

لنزهای سخت به دلیل فشاری که روی قرنیه وارد می کنند می تواند تا حدودی این نامنظمی ها را برطرف کند.