

به گفته متخصصان، ابتلا به این بیماری کمتر از ۲۰ درصد به عوامل ژنتیکی مربوط است و بیشتر عوامل آن «محیطی» هستند.
فرهاد نجات، جراح و متخصص چشم و عضو انجمن تخصصی جراحان چشم اتحادیه اروپا میگوید: مهمترین عوامل محیطی، مالیدن و خاراندن مداوم چشمها و بیماریهای آلرژیک است. البته مالیدن چشمها به تنهایی معمولاً باعث ایجاد قوز قرنیه از صفر نمیشود، اما اگر کسی استعداد ژنتیکی یا ضعف ساختاری در قرنیه داشته باشد، این عادت میتواند محرک بروز یا عامل تشدید بیماری باشد.
نجات درباره ارتباط آلرژی چشمی و قوز قرنیه میگوید: خیلی از مواردِ قوز قرنیه در طول عمر فردی که هیچ وقت نمیخواسته عمل کند و شماره پایینی داشته، تشخیص داده نمیشد، اما همین فرد اگر آلرژی داشته باشد و مدام چشمهای خود را بخاراند، قوز قرنیه ناگهان ۷ – ۸ شماره، شماره چشمش را بالا میبرد.
به گفته این چشمپزشک، در کودکانی که مستعد آلرژی هستند، حساسیت به بوها، گرد و خاک، حیوانات خانگی و گلهای آپارتمانی میتواند باعث خارش مزمن چشم و پیشرفت سریع بیماری شود. بنابراین والدین باید نسبت به آلرژی کودک و عوامل حساسیتزا توجه جدی داشته باشند.
به گفته این جراح چشم، آستیگمات بودن چشمها و بالا رفتن مداوم شماره چشمها هم یکی از علائم وجود قوز قرنیه است. چون شماره آستیگمات معمولاً بعد از ۷-۸ سالگی دیگر ثابت میماند. اما اگر هر سال بالا رفت، باید به وجود قوز قرنیه شک کرد و آن را پیگیری کرد.